04 Μάρτιος 2010
Posted in
Ανάλυση Ομάδων
- ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΩΣ ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Οι φάσεις του παιχνιδιού μπορούν να διακριθούν αλλά ποτέ να διαχωριστούν
- Ο ΠΑΙΚΤΗΣ ΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ: Πρέπει να επιδιώκεται η βελτιστοποίηση όλων των ικανοτήτων ενός ποδοσφαιριστή και όχι η μεγιστοποίηση μίας
- ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ: Η προπόνηση είναι επικεντρωμένη στο στοιχείο του παιχνιδιού και η χρήση της μπάλας επιβεβλημένη σε κάθε μορφή της
- ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ: Υψηλό επίπεδο σε περιβάλλον και συνθήκες λειτουργίας, δημιουργούν αξιοζήλευτα επιτεύγματα
- Η ΑΛΛΗΛΟΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ: Πρέπει να ευθυγραμμιστούν στο μέγιστο οι παίκτες που αισθάνονται και αντιλαμβάνονται το παιχνίδι με τον ίδιο τρόπο
- Ο ΠΑΙΚΤΗΣ ΩΣ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ / ΠΡΟΤΥΠΟΥ: Πρέπει να ανακαλύπτουμε, να σεβόμαστε, να κάνουμε ορατές και να ενισχύσουμε τις καταστάσεις που προκύπτουν από την ευφυή αλληλεπίδραση των παικτών. Ο παίκτης πρέπει να αισθάνεται ότι συμβάλει στην εξέλιξη της ομάδας και ο προπονητής θα πρέπει να αφήνει χώρο ελεύθερο για να δημιουργήσουν καταστάσεις που μόνο η φαντασία και η ανώτερη πνευματική αντίληψη μπορούν να το κάνουν.
